Hi, Mahal ko! :))

forevermustbereal:

Para natututo sila mag sorry.

(Source: umaasapadin)

(Source: jianalessi)

JOKEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE! :P

Habang nasa tricycle ako at papauwi na ang ruta ko,naisip kong magpost sa tumblr mamaya pag uwi ko. ‘yan yung natutunan ko for this day, Yang title na yan. Habang naglalakad kasi kami ng mga friendships ko papunta sa bahay nung isa kong kabarkada din (di ko na sasabhin yung name. Okay na yan! HAHAHA). May nakita kong ale, Bata pa nman sya.. di sya ganong katanda. Nakapayong sya at hawak hawak ang tinda nya.. sa bawat bahay na nadadaanan nya, inaalok nya itong bumili ng chicharon nya. Nasa harapan kasi nmin sya habang naglalakad. Bigla na lang nasagi sa isip ko na, ”Grabe! Tinitiis nya yung init para lang makapag tinda ng chicharon.. Na halos bawat bahay na pinupuntahan at inaalok nya, e lagi sya ng nirereject”. Halos, maawa ako. Sabi pa sakin nung isa kong friend, dati daw kasama nya yung anak nya magtinda. Minsan daw, naka-karga sa kanya yung bata habang naglalako ng tinda nya. Naawa ako :| kasi, Kung meron siyang gusto para mabili or para sa mga anak nya.. gagawa sya ng paraan para mabili ang gusto nila. Sa ibang tao na mas may kaya, Madaling nabibile ang gusto. Lalo na angm ga mayayaman. Pero sa estado ng buhay nila ngayon, yung babaeng nakita kong nagtitinda.. Kung may bagay man sila na gusto ee, paghihirapan muna nila yun para mabili. :|| 

And na-realized ko na, kung may bagay man ako na meron ngayon.. Dapat magpasalamat pa ko. Kasi, yung iba.. Pinaghihirpaan muna nila yung gusto nilang makuha. Kumabga, Blessed na ko! :) Pero, habang tinatype ko tong ipopost ko. Di pa din mawala sa isip ko yung ale na yun. Naaawa tlga ko. :| Sana dumating yung panahon na, makita ko ulit sya na Hindi na sya nagtitinda kundi maayos at maganda na ang buhay nya . :’(

#Drama. Hihi

And here’s the picture of My mama and papa with my Niece. ♥

Maraming nangyari bago mag-celebrate ng anniversary nila. Isa na ko dun, Aalis kasi ako.. May pupuntahan at may bibisitahin ako. ‘Yung tipong, umagang umaga pa lang ready na lahat ng gamit ko kasi nga aalis ako. Di nasagi sa isip ko na, Oo nga pala! Wedding Anniversary ng mama at Papa ko. Kung di pa tumawag si mama sa telephone namin at sabhin na, ”Umuwi na ba papa mo? Ano? Nakita nya ba gift ko sa kanya? Ano sabe?” . Bigla na lang akong napasabi na, ”Ayy! Onga pala no? Wedding Anniversarry nyo. Ngayon ko lng naaala. HAHAHA! Ewan ko ma, Binuksan na yata.. Andun sa kwarto nyo ee.”  Pag pasok ko sa kwarto, sabi ni Papa, Wala daw sasama sa kanila mamaya ni mama, date daw sila. Um-okay na lng ako.. kasi, aalis kao ee. pero di pa ko nagpapaalam. HAHAHA. (gawaen ko kasi, pag nakagayak na ko tska ko magpapaalam at hihingi ng pera) XD. 

Mga 4:30pm na, Nagpaalam ako kay Papa na aalis na ko. may pupuntahan pa ko. Yun yung masakit ee! Yung naka ayos ka na. ready ka na.. Tss! Biglang NGA-NGA!! di pinayagan! sabay sabi ni papa na ”bakit? di pede. sasama kayo samin ni mama. wag ka umalis. di kita bibigyan ng pera. Sumama  ka.”Ayuun. -_______- Badtrip. Di na ko natuloy sa lalakarin ko. Huwew! sabi nya kasi di kami sasama tapos, nag iba isip -_____ Badtrip! HAHA

Akala ko, Magiging boring pag kasama family mo.. Na kayo lng talga magkakasama. Wala mga kaibigan mo,shempre, di ako makakapag wild dun. Kasama Family ee =)) Di ko ineexpect na, MASAYA PALA PAG KASAMA SILA :) .. Sabihin nyo ng korni ko. HAHAHA.Pero, masaya rin pala pag kasama family mo. Di ako nabored. Grabeeh! Forst time siguro nming magkakasama ulit. kasi, si mama at papa. Busy sa trabaho nila. Baliktad sila ng sked ng pagpasok. Si mama 7am-5pm. Si Papa Graveyard shift siya =)) 

And here’s the photo: *Happiness beybeeeeeeeeeeeh! :D